Περί μουσικής και άλλων δαιμονίων

Για να συστηθώ μου ζητήθηκε ένα άρθρο για τη μουσική. Μέρες τώρα σκέφτομαι τι θα μπορούσα να γράψω για τη μουσική φιλτραρισμένο από την δική μου πορεία, τα δικά μου βιώματα και ανάγκες.

Σαφώς η μουσική αποτελεί πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας και των ιδιαίτερων στιγμών μας. Από το πρωί στο αυτοκίνητο, μέσω ραδιοφώνου ή κάποιου cd, μέχρι τη μουσική επένδυση για το γάμο μας.

Και εγώ, όπως φαντάζομαι οι περισσότεροι, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, μία μελωδία με συντροφεύει. Τα πρώτα μου νανουρίσματα ούτε που τα θυμάμαι. Θυμάμαι όμως σαν χθες, τα τραγούδια στο σπίτι. Σε προσχολική ηλικία λάτρευα το «quizas quizas quizas» και τη Σωτηρία Μπέλλου. Πως ταιριάζουν αυτά μαζί; Αυτό είναι το μαγικό στη μουσική. Δεν κάνει διαχωρισμούς και ας διαχωριζόμαστε σε κατηγορίες. Η καλή μελωδία είναι πάντα ευπρόσδεκτη στα αυτιά μου. Και ας ανήκει σε διάφορα είδη.

Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί πρέπει να ακούω μόνο ένα στυλ. Γιατί να είμαι φανατική ροκού και να μην μπορώ να χαλαρώσω Κυριακή πρωί με τη Δανάη ή τη Βέμπω; Συνέβαλλε σε αυτό ένας πατέρας, με πολλαπλά μουσικά ακούσματα, ένα ανοιχτό σπίτι σε συνεστιάσεις και πάρτι μεγάλων όπου η είσοδος μου επιτρεπόταν. Και έτσι πριν μάθω να γράφω, τραγουδούσα μελωδίες του Elvis Presley και του Μπιθικώτση.

Παρατηρούσα με δέος πως η μουσική επιδρά σε κάθε συνεύρεση τους. Πως το βλέμμα τους για λίγο χανόταν σε ένα ρεφραίν, πως ένα χέρι πλησίαζε και χάιδευε τα μαλλιά της αγαπημένης, πως ένας μουσικός σκοπός ξεσήκωνε το κορμί και αφηνόταν στο χορό. Και εγώ με τη σειρά μου ανυπομονούσα να μεγαλώσω και να έρχονται και οι δικοί μου φίλοι τα Σαββατόβραδα για να χορεύουμε και να τραγουδάμε.

Από νωρίς συνειδητοποίησα πως οι μονόπλευροι στη μουσική είναι και μονόπλευροι στη ζωή. Και το τόσο τετριμμένο είναι τόσο αληθινό για μένα. Ακούω τα πάντα, ανάλογα με τη διάθεση.

Διασκέδαση μου προσφέρει μια βραδιά με rock n roll, χορεύω-ξεφαντώνω, διασκέδαση όμως, μου προσφέρει μια βραδιά ελληνική λαϊκή, το συναίσθημα βρίσκει διέξοδο και εκτονώνεται.

Σε κάθε είδος ας είμαστε ανοιχτοί και ας βρούμε τον εκπρόσωπό που μας εκφράζει. Αυτό για μένα είναι ο καλός ακροατής. Ο ακροατής που δεν στριμώχνεται σε κατηγορίες, που αφήνει το μυαλό του ανοιχτό για να ταξιδέψει, να αναπολήσει,ν α χαλαρώσει. Η μουσική, πέρα από τέχνη, εξυπηρετεί αυτά τα νοερά ταξίδια. Της χαλάρωσης, της αναπόλησης, της συγκίνησης, της εκτόνωσης και πόσα άλλα ακόμη.

Πολυετείς σπουδές στη μουσική δεν έχω. Αλλά σίγουρα έχω πολυετή ακρόαση. Και την τύχη να μην περιοριστώ στις μουσικές της γενιάς μου. Θυμάμαι περιόδους της ζωής μου μέσα από μουσικά ημερολόγια που κράτησα ανά τα χρόνια. Κοιτάζοντας τη δισκοθήκη μου,πέφτω σε cd με τίτλο «Οκτώβρης 2000» ή «Κυριακάτικη εκδρομή». Χαμογελώ στην τότε μου διάθεση. Στα τραγούδια που σηματοδότησαν την τρέχουσα χρονιά ή ένα πάρτι γενεθλίων. Βλέπω την εξέλιξη του εαυτού μου, τις αλλαγές μου, την ενηλικίωσή μου, τη θλίψη, τη χαρά μου... όλα τόσο ευδιάκριτα μέσα από τα αγαπημένα τραγούδια. Και το τότε συναντά το τώρα.

Η μουσική, όσο και αν χωρά σε ορολογίες εμπεριέχει τη μοναδικότητα του καθενός μας. Η κριτική ξεκινά με αντικειμενικά κριτήρια, κατατάσσει σύμφωνα με το ρυθμό σε ποιο είδος ανήκει, αναλύει τη χρήση των οργάνων, συγκρίνει και επισημαίνει τις επιρροές του καλλιτέχνη, καταλήγει όμως σε υποκειμενική γνώμη. Όσο έχουμε αυτό στο μυαλό μας, τόσο πιο απερίσπαστοι θα ακούμε έναν δίσκο. Η ποιότητα της μουσικής δε μετριέται στα αστεράκια των δισκοκριτικών.

Μία ιστοσελίδα μουσικής θα ήταν όμορφο να έχει πληροφορίες για τους καλλιτέχνες, την πορεία τους, το βιογραφικό τους και κάποια συνέντευξη. Αναφορές στα μουσικά κινήματα, πως ξεκίνησαν, ποιοι θεωρούνται γνωστοί εκπρόσωποι, έτσι ο αναγνώστης αποκτά και ιστορικές πληροφορίες για τις εκάστοτε εποχές των μουσικών κινημάτων.
Θα ήταν ευχάριστο να περιλαμβάνει και εντυπώσεις από συναυλίες ή ζωντανές εμφανίσεις των καλλιτεχνών, εκεί που ο ακροατής και ο καλλιτέχνης, βιώνουν την πραγματική ένωση και αλληλοσυμπληρώνονται.

Πόσες φορές έχουμε παρακολουθήσει αγαπημένο καλλιτέχνη και το κοινό είναι αδιάφορο και δεν τον εμπνέει ή το αντίθετο, τον πηγαίνει ένα βήμα πιο πέρα .Και στις δύο περιπτώσεις μας εκπλήσσει το αποτέλεσμα είτε αρνητικά είτε θετικά.
Η ιστοσελίδα θα πρέπει να είναι εξίσου ελεύθερη όσο το αντικείμενο ασχολίας της. Η μουσική.

Αυτός σίγουρα είναι ο λόγος που βρίσκω την τόλμη να παραθέτω σε αυτήν την ιστοσελίδα τις σκέψεις και τις εντυπώσεις μου, με τη μικρή ανησυχία να μην παρερμηνευτώ, αλλά και τη λαχτάρα να μοιραστώ!

(ο τίτλος του άρθρου δανεισμένος από το βιβλίο του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες «Περί έρωτος και άλλων δαιμονίων»)

Ζήνα Τσολάκη

ΠΕΡΙ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΔΑΙΜΟΝΙΩΝ